( 1 ) - ( 9 ) افتراى رازى بر شيعه از كسانى كه در عقايد شيعه بدون علم و تحقيق قضاوت نموده‌اند ، يكى هم فخر رازى است زيرا وى در تفسير آيهء شريفه يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ . . . مىگويد : رافضىها ( شيعه ) ، « بدا » را دربارهء خدا روا مىدارند و بدا هم بدين معناست كه علم خداوند به چيزى تعلق بگيرد ولى خلاف آن به وقوع پيوندد . منظور رازى از اين سخن آن است كه به نظر وى شيعه با پذيرفتن مسئلهء بدا نسبت جهل به خدا مىدهد . پروردگارا ! گواهى كه آن چه رازى دربارهء شيعه مىگويد ، افترايى بيش نيست ! ! همان « رازى » كه اين تهمت ناروا را به شيعه مىبندد ، در كتاب محصل سخنى از سليمان بن جرير مىآورد كه از بيان آن شرم دارم و براى من زيبنده نيست كه آن را در اينجا بنگارم و صفحات كتاب را با اين گونه سخنان زشت ، سياه كنم . رازى اين سخن را بعد از سخن ديگرى آورده است كه آن هم در زشتى و قباحت به اين سخن شباهت دارد ، سخنى است كه بعضى از مسيحيان آن را دربارهء رسول اللّه به زبان رانده‌اند . چه بزرگ سخنى كه از دهانشان در مىآيد ! ستمگران به زودى خواهند دانست كه در چه جايگاه بد و خطرناكى قرار خواهند گرفت ! !